خليج فارس و طمع همسايگان نو بنياد!


طبق نقشه های به يادگار مانده از تاريخ باستان، از هزاران سال پيش آبراهه بزرگ بين ايران و كشورهای عربی را خليج فارس می گفتند. نامی كه اسناد تاريخی هزاران ساله بر آن گواه است.

جالب اينجاست در اسناد موجود در بايگانی های همين شيخ نشين ها بر نام خليج فارس تاكيد شده است، اما اين اسناد را هم ناديده می گيرند و می خواهند البته با كمك غرب برای خود تاريخ سازی كنند!

نقشه منتشر شده توسط دولت عربستان در1331شمسی(1952 ميلادی)

اما چند سالی است كه همسايگان بد! و ساحل نشينان جنوبی خليج فارس با وجود اطلاع از تاريخ كهن اين آبراهه، اقدام به جعل نام خليج فارس می كنند، كه اين اتفاق خلاف موازين حقوقی و بين المللی است.

شيطنت شيوخ عرب در ادعاها و طمع های تمام نشدنی شان آنقدر زياد است كه در قبال شكست طرح ادعای مالكيت بر جزاير سه گانه ايرانی،(كه با همبستگی ملی در ايران هر بار با شكست مواجه می شود.) اقدام به ساخت جزاير مصنوعی می كند تا قلمرو سرزمينی خود را در خليج فارس گسترش دهد.

از آنجا كه ايران با داشتن بيشترين جزاير مسكونی و غير مسكونی در گستره خليج فارس بر بيشتر اين آبراهه حاكم است.

همانطور كه در تصوير زير مشخص است، قلمرو مرزی ايران در خليج فارس و بويژه در تنگه هرمز و نزديكی مرز امارات متحده، حاكميت ايران بر خليج فارس و تنگه هرمز را به رخ می كشد، كه اين امر گوارای شيوخ و دولتهای عربی منطقه نيست.

شعاع تقريبی قلمرو ايران در شرق خليج فارس


جزاير مصنوعی امارات

جزاير مسكونی ايران در خليج فارس

    قشم
    کیش
    هرمز
    هنگام
    لارک
    لاوان
    بوموسی (سوز گپو)
    هندرابی
    تنب بزرگ
    تنب کوچک
    سیری (راز)
    فرور بزرگ (پلور)
    جزیره فارسی
    خارک
    خارکو
    شیف

جزايرغيرمسكونی ايران در خليج فارس

    فرورگان (فرور کوچک)
    شیدور
    عباسک
    ام الکرم
    نخیلو
    جبرین (تهمادو)
    ام سیله (خان)
    گرم
    بونه
    دارا
    قبر ناخدا
    خرو
    مولیات
    سه‌دندون
    مُطاف
    مُرغی
    جزیره میر مُهَنّا[۱]
    چراغی